Mam znajomego, którego miłość do motoryzacji jest tak wielka, że zmienia samochody, jak rękawiczki. Złośliwi twierdzą, że dlatego, że nie może zmieniać kobiet, a jako facet coś zmieniać musi. Czym to on już nie jeździł... i fordami i volkswagenami i oplami, mercedesami, volvo, peugeotami, renaultami, fiatami, alfa romeo, citroenami itd.
Każdy samochód przeżywa. Najpierw szaleje, że auto jest najlepsze na świecie potem... powolutku odkrywa w nim masę straszliwych wad, które stara się usuwać zamęczając warsztaty samochodowe i znajomych.

- Piekarka, słyszysz to?
- Co mam słyszeć?
- Tam z prawej, tak stuka...
- Nic nie słyszę.
- Nic nie słyszysz, czy tak przez grzeczność mówisz?
- Nic nie słyszę
- Ale tam stuka!
No i znajomy jedzie do warsztatu i obwozi autem wszystkich mechaników, każąc im wsłuchiwać się w rytm pojazdu i wyłapywać stukanie. Kilka razy okazało się, że to coś w bagażniku Raz apteczka, a raz parasol. Bywało jednak, że jakaś drobna usterka była. Znajomy naprawiał i... sprzedawał samochód, bo to już nie było to. Samochód okazywał się wadliwym. 
O każde swoje auto znajomy dba wprost niesamowicie. Gdy spadnie deszcz to chwilę po ustaniu wyciera karoserię specjalną tetrową pieluchą. Jego samochód wygląda zawsze jakby dopiero wyjechał z myjni. Oczywiście nikomu poza nim nie wolno go prowadzić... Gdy jest się pasażerem w aucie nie wolno nawet żuć gumy ani jeść cukierka. Jak wyjaśnił wszystko po to, by lepka ślina nawet przypadkiem nie spadła na tapicerkę (sic!). Prawdziwą zmorą dla niego jest wożenie dzieci. I nie ma tu znaczenia czy to cudze czy własne. Opowiadał kiedyś jak mało nie zszedł na zawał, bo żona zaproponowała, by pojechali do McDrive'a.
- Jak sobie wyobraziłem ketchup na tapicerce to zrobiłem jej awanturę! - opowiadał.
- No i co? - spytaliśmy, bo było nas kilka osób, które wysłuchiwały kolejnej historii o samochodzie. Wszyscy mieliśmy nadzieję, że żona wzięła wreszcie parasol i zdzieliła motoryzacyjnego despotę w łeb. Niestety... 
- No nic – odparł znajomy, wysiedliśmy, zjedliśmy na miejscu i dzieciaki umyły ręce.
W sumie to ładnie, że tak uczy dzieci czystości, ale lepiej byłoby uczyć mycia rąk z innego powodu niż tapicerka auta.
Innym razem opowiedział, że jest zmęczony, bo wczoraj wymył auto wewnątrz.
- Przecież myłeś w niedzielę – zauważył jeden z kumpli.
- No to kiedy to było!
- Pięć dni temu. Mamy piątek – stwierdził kumpel pomagając sobie w liczeniu palcami.
- No dobra, ale po co nam to opowiadasz? - spytałam wietrząc już jakąś mrożąca krew w żyłach historię.
- No bo wczoraj matka chciała, bym zawiózł ja do lekarza.
- No i co? - spytaliśmy chórem, spodziewając się co usłyszymy.
- No nic. Musiałem gazety na podłodze położyć, by nie wybrudziła. A ona i tak wybrudziła i znów musiałem myć.
- Czym wybrudziła? - zainteresował się ktoś.
- No jakieś liście wbiły jej się w obcas i zostawiła mi na tej gazecie i podczas wyrzucania jej z auta liście i trochę ziemi spadło na podłogę.
- Od ciebie to warto kupować auta – stwierdził kolega, a ja szybko dodałam.
- Ale sprzedawać mu nie warto. Nawet jeśli jest to nowe i z salonu. I tak będzie mu w nim co chwila coś stukać.
A znajomy fan motoryzacji obraził się. Na szczęście nie na długo. Po kilku dniach znów woził nas i kazał słuchać, czy coś tam nie trzeszczy. No i obowiązkowo musieliśmy wypluć gumy, wytrzeć buty i tak dalej... Bo to co jest dla niego najważniejsze na świecie to samochód. No przecież nie dzieci, które brudzą jedzeniem, nie matka, która brudzi butami, no i nie znajomi, którzy się ciągle podśmiewają.