Urzędnicy przekonują nas, że w Polsce buduje się dużo i obficie. Niestety głównie na papierze. Mapka, którą można znaleźć na stronach Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad nie pozostawia złudzeń. Na razie sieci autostrad w naszym kraju możemy się nie spodziewać. Nawet medialny szum wokół Euro 2012 nie zdołał przyspieszyć pracy urzędników, odpowiedzialnych za budowy. W efekcie jeszcze co najmniej kilka lat będziemy tracić czas i pieniądze na zapchanych drogach.

Kierowca chcący dostać się z Krakowa do Szczecina ma prosty wybór. Wjeżdża na autostradę A4, jedzie nią do Niemiec, tam autostradą w górę i wraca do Polski przy Szczecinie. Trasa szybka, chyba, że A4 akurat w remoncie albo zdarzył się wypadek – ta autostrada, szczególnie w okolicach Wrocławia, ma pecha do takich zdarzeń. Kraków i Wrocław mają więc świetne połączenie drogowe, chociaż nie po polskich autostradach. Ale co mają zrobić kierowcy z innych regionów kraju? Bezsilnie pogrozić ręką ludziom odpowiedzialnym za drogi.

Południe kraju poza Krakowem, Katowicami i Wrocławiem ma bardzo ciężko. Rzeszów i Tarnów to fatalne połączenia drogowe. Zatłoczone transportem osobowym i ciężarowym, szczególnie w stronę Ukrainy, wąskie drogi, nie ułatwiają tam komunikacji. Zamość i Chełm mogą marzyć o autostradzie, tam jej nigdy nie będzie. Jeszcze gorzej jest na północnym wschodzie – brak obwodnic i potężny ruch ciężkich samochodów z krajów nadbałtyckich załatwiają możliwość sprawnego poruszania się na dobre. I chyba ten region jest najbardziej poszkodowany przez brak autostrad oraz ekologów.

Warszawa, stolica europejskiego kraju, do dzisiaj autostrady nie ma i nieprędko się jej doczeka. Miasto cierpi zresztą nie tylko z tego powodu. Brakuje tu również szybkich obwodnic miejskich, którymi można by się z niego wydostać. Dzisiaj w godzinach szczytu wyjechać w kierunku Krakowa czy Radomia, oznacza szkołę cierpliwości i wielokilometrowy korek. Planowane inwestycje nie poprawią tej sytuacji, ponieważ już w tej chwili są za wąskie. Sam pomysł na warszawską autostradę też jest dość kuriozalny – by dojechać nią gdziekolwiek, najpierw trzeba przejechać blisko 100 kilometrów w stronę Łodzi.

Dopiero od mniej więcej Łodzi widzimy lekką poprawę. Autostrada A1, łącząca południe z północą, przechodzi prawie dokładnie przez środek kraju. Na razie A1 jest widać w formie szczątkowej, ale już za kilka lat… Coś z niej będzie. No i osławiona A2 do Poznania, najdłuższy odcinek po A4, nadal nie doszła do niemieckiej granicy. Ten odcinek jest już na szczęście w budowie. Co jednak z tego, kiedy z szybkiej autostrady za Strykowem wpada się na maksymalnie zatłoczone drogi, pilnowane do tego chętnie przez nieoznakowane radiowozy. I z szybkiej podróży robi nam się średnio 70 km/h godzinę.

O dobrym dojeździe na wybrzeże pomiędzy Szczecinem i Gdańskiem też na razie możemy zapomnieć. Co prawda droga Szczecin Gdańsk ma być co najmniej zmodernizowana, ale w tej chwili optymalny dojazd do Ustki prowadzi przez Bydgoszcz, a to oznacza bardzo wąskie drogi krajowe, które nie dają żadnej możliwości wyprzedzania, z uwagi na brak poboczy.

Kiedy więc doczekamy się porządnej sieci dróg? W bliżej nieokreślonej przyszłości. Na razie wiele się mówi, ale niestety mało robi.